જોજનો દૂર છે જાવું મારે
સંગાથ મળે ન મળે
દૂર દૂરના પ્રદેશો ખોળવા
વાહન મળે ન મળે
અસુર, માનવ, બુધ્ધ, ઇશ્વર
કોણ છે એ સર્વેની ભીતર?
મનમાં છે સવાલો ઘણાં
જવાબ મળે ન મળે
નદી, કાંઠા, જમીન, આકાશ
ભેદ-ભરમ છે ઘણાં અગાધ
ન ગુરૂ, ન સાથી, ન મિત્રનો સાથ
છતાંય કરી રહ્યો છું યાત્રા અમાપ
આખરે થાકી, કંટાળી, હારી આજ
ઘડી બે ઘડી બંધ કરી મેં બંધ આંખ
અનાયાસે ભીતર જોઇ મેં એ આંખ
જે યુગો યુગોથી છે મારી સંગાથ
કેમ ભૂલી ગયો હું સરળ આટલી વાત?
અત્ર, તત્ર, સર્વત્ર છે માત્ર મારો જ વાસ!
